Stoere praat en de Falklands

  • Ook rond de 30e verjaardag van de Falklandsoorlog lopen de ‘spanningen’ tussen Argentinië en Groot-Brittannië op.
  • Nationalistische gevoelens en economische belangen spelen aan beide kanten een hoofdrol.
  • De eilandbewoners profiteren.
Zij slaagden er niet in
Argentijnen op de Malvinas

Maradona is God en de Malvinas zijn van Argentinië. Dat is zo’n beetje het enige waar vrijwel alle Argentijnen het over eens zijn.

In het land zijn honderden straten, pleinen en scholen naar de eilandengroep vernoemd. In de grondwet is vastgelegd dat elke regering moet proberen de eilanden terug te krijgen.

Toen een groep intellectuelen openlijk de Argentijnse claim op de Malvinas bekritiseerde, kregen de 17 dissidenten er van langs . “Schande: zij helpen de Piraten”, kopte een populaire krant verontwaardigd.

"Zij steunen de Piraten"
Voorpagina van Crónica, een Argentijnse sensatiekrant.

Politiek gezien is het geruzie om de Malvinas dus makkelijk scoren voor president Fernandez de Kirchner. Ook al is Cristina razendpopulair en groeit de Argentijnse economie lekker verder, je kunt natuurlijk nooit teveel steun krijgen.

Zeker niet nu Kirchner aan haar laatste ambtstermijn is begonnen. Dat maakt haar politiek zwakker (opvolgers gaan zich met haar zaken bemoeien).

En de aandacht rond de Malvinas leidt ook af van de structurele economische problemen van Argentinië, zoals de hoge inflatie.

Falklands

Ook de Britse premier Cameron kan wel wat afleiding gebruiken: zijn populariteit heeft te leiden onder de hoge werkloosheid, flinke bezuinigingen en problemen met zijn liberale coalitiegenoot.

Een gezonde portie nationalisme doet wonderen, dat is niet anders in Londen dan in Buenos Aires. En als het om de Falklands gaat, vindt een meerderheid van de Britten dat hun land de eilanden moet verdedigen.

Schotten tijdens de Falklandoorlog
Schotten tijdens de Falklandoorlog

De zaak van de Falklands is populair; waarom zou Cameron dat niet gebruiken om politieke winst mee te halen?

En de winnaar is…

De Falklandoorlog kende opvallend veel winnaars. De Britten voelden zich weer even een wereldmacht, de Argentijnen werden bevrijd van de junta en de kelpers werden op slag rijk.

Tegenwoordig verdient de gemiddelde kelper zeker twee keer zoveel als de gemiddelde Argentijn. Met dank aan de bijzonder visrijke (en betwiste) wateren rond de Falklands, steun uit het moederland en toerisme.

Sterker nog: ook de gemiddelde Brit verdient volgens sommige cijfers inmiddels minder dan Jan Modaal in het overzeese gebiedsdeel.

En toen vonden ze ook nog olie…

Er is vooruitzicht op nog meer welvaart: er is olie gevonden (wederom in betwiste wateren).

Op de bodem van de oceaan rond de Falklands en dit deel van de zuidpool liggen bodemschatten te wachten op ontginning, mangaanknollen bijvoorbeeld.

Dergelijke vondsten gooien doorgaans – vergeef me de slechte grap – ‘olie op het vuur’: de mogelijke olierijkdommen maken de Falklands voor alle partijen extra aantrekkelijk.

Koude Oorlog

De Argentijnen staan sterker dan ooit in de drie decennia sinds de Falklandoorlog. Terwijl de Britten in crisis zijn, groeit Latijns-Amerika als kool. Argentinië en de andere landen in de regio zijn zelfbewuster dan ooit.

Een Argentijns diplomatiek offensief rond de Malvinas leverde de afgelopen jaren een paar succesjes op.

China steunt de Argentijnse claim (in ruil voor Argentijnse steun tegen Taiwan) en sprak zich uit voor onderhandelingen, het stokpaardje van de Argentijnse Malvinaspolitiek. Drie jaar later deden ook de Amerikanen dat.

De recente MERCOSUR-blokkade van alle schepen met een Falklandsvlag was nog zo’n succes. Zelfs Chili (dat tijdens de Falklandoorlog Margaret Thatcher steunde) deed mee.

Ongewenst in Zuid-Amerika
Ongewenst in Zuid-Amerika

Het Britse antwoord op het Argentijnse diplomatieke offensief is krijgshaftig. Een oorlogsschip, misschien een kernonderzeeër en een prins in uniform werden subiet naar de Falklands gestuurd. De kelpers kunnen gerust slapen, is de boodschap.

Kiezen

Niemand vreest een echte oorlog. Toch kan je ook een woordenstrijd verliezen, en volgens mij is Argentinië hard op weg ook in deze ‘koude’ oorlog ten onder te gaan.

De Argentijnen willen onderhandelen over de soevereiniteit van de eilandengroep. Daar willen de Britten niets van weten, zij vinden dat alleen de kelpers kunnen bepalen bij wie ze willen horen.

De Argentijnen zijn boos over die houding en proberen de Falklands te isoleren.

De vraag is of dat verstandig is. Want hoe sterk de juridische en historische claims van Argentinië ook zijn, uiteindelijk kan de toekomst van de Falklands niet om de wil van de kelpers heen.

En waarom zou een tevreden eilandbewoner zich nu bij Argentinië willen aansluiten?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s